Roadtrip door de USA - Texas deel 2

11/2 ~ 14/2

Vrijdag. Vroeg op pad om te gaan hiken bij Enchanted rock. Helaas gaf de auto bij vertrek een oranje lampje, low tire pressure. Hij was niet leeg maar wel veel te laag om veilig verder te kunnen rijden. We hebben de huurmaatschappij gebeld en besloten hem eerst zelf te vullen. We zijn naar het benzinestation gereden waar op het apparaat stond: air and water. Dus helemaal in de war, want hoezo moet er water in een band? Gelukkig was er een vriendelijke Amerikaan die ons als een beetje stond uit te lachen en ons kwam helpen. Door hem konden we weer veilig op pad!

We zijn naar Enchanted rock gereden en hebben daar de wandeling naar de top van de steen gemaakt, natuurlijk eerst beetje verdwaald… De steen hebben we beklommen, we kwamen 288 meter hoog en hadden 360 graden uitzicht over de Hill country, heel mooi. Bij de auto even bijgekomen en weer door! We zijn naar Austin gereden met wat tussenstops. Eerst door Luckenbach, een dorpje wat bestaat uit een postkantoor en een dans hal, in het weekend is het er mega druk en gezellig met allemaal live muziek. Daarna zijn we doorgereden naar de LBJ ranch ook wel de White House van Texas genoemd. Hier woonde oud-president Johnson, zijn land is nu open voor publiek. Het is zo groot dat je met je eigen auto rondrijd.

De volgende stop was Pedernales falls, de waterval was niet heel groot. Maar het hele plaatje was mooi. Er was een familie aan het vissen dus even lekker uitrusten en kijken wat voor giga joekels ze binnen haalde, want ze waren echt groot!

We zijn doorgereden naar ons eindpunt van de dag, Austin. Een gezellige stad waar ‘s avonds veel live muziek is. Vooral op 6th street en Rainey street. We hebben een rondje gelopen en wat gegeten bij de Mexicaan.

Zaterdag. Een rustig aan dagje. We hebben bekende plekken in Austin bezocht. Het gigantische gebouw Capitol of Texas, we zijn naar het bijbehorende museum gegaan. Lekker cultuur snuiven én schuilen voor de regen… Gelukkig was het gauw weer droog. We hebben even koffie gedronken bij de Starbucks en begonnen toen aan onze lange wandeling. Austin staat bekend om zijn streetart dus we wilde naar een groot park met streetart gaan. Tenminste dat dachten we… er bleken ondertussen huizen te worden gebouwd dus er was geen streetart meer. Dit “park” lag wel 4 kilometer van het hotel af dus we besloten de Uber terug te pakken. In het hotel even rustig aan gedaan en ‘s avonds naar het horecaleven. Lekker wat cocktails gedronken bij verschillende tentjes en wat gegeten.

Zondag. We gaan Austin verlaten, op naar Dallas. We stoppen eerst nog bij een graffiti van Austin, hebben we er toch nog eentje gezien! Daarna maken we een tussenstop bij de Buck-ees. Ciska wilt graag nog een shirt en deze winkel is zo leuk dat deze stop helemaal niet erg is!

Voordat we naar ons hotel gaan stoppen we eerst nog even in Forth Worth, een cowboystadje wat vooral bekend is vanwege de rodeo’s, stockyard en cattle drive. We hebben langs de winkeltjes gelopen en daarna de cattle drive gekeken. 10 paar longhorns lekker slenterend door de straat geleid door een cowboy te paard. Heerlijk toeristisch! Daarna nog een cowboy show gekeken met schietincidenten wat ook echt nep was en onze dag was weer compleet!

We hebben de auto gepakt en zijn onderweg bij een sportsbar gestopt vandaag was namelijk Super Bowl Sunday. De belangrijkste football wedstrijd in Amerika en in zo een sportsbar is het natuurlijk beter dan in ons hotelkamer. Alles wat we niet snapte konden we gemakkelijk googelen en zo hebben we ons goed vermaakt.

Maandag. We gaan vandaag Dallas bekijken. We zijn naar de 6th floor museum gegaan. Dit is de plek waar president Kennedy is neergeschoten. Helaas was het museum dicht maar eromheen is een boel informatie neergezet en op de weg zelf staan kruizen waar hij geraakt is.

We zijn verder gelopen naar het memorial en daarna verder de stad ingegaan een rondje gelopen door downtown en daarna met de auto naar een winkelcentrum gereden. Tijd voor Valentijnscadeautjes! In Amerika is het natuurlijk een vette hype, waardoor wij ook best wat verdienen vandaag. Dus een lekkere cookie cake gehaald bij de American cookie factory, mijn favo! En dat gedeeld met de meiden. We zijn gewoon elkaars Valentijn.

Daarna zijn we doorgereden naar de Gas Monkey Garage. Bij mannen die auto fan zijn is dit heel bekend tv-programma. Mijn broer had dus een vriendelijk verzoek toen ik deze reis aan het plannen was. Als we naar Dallas gingen moesten we een shirt voor hem meenemen. Dus we hebben even een tussenstop gemaakt, we hebben ook de persoon gezien over wie het programma gaat. Voor ons een onbekende bekende Amerikaan dus. Hopelijk dat ons dat in LA ook overkomt!

Daarna hadden we weer last van een lege band dus we hebben de verhuurmaatschappij gebeld voor een auto wissel. Aangezien de kans wel erg groot was dat wij in de middle of nowhere met een lekke band zouden te komen staan. We werden eerst verkeerd gestuurd dus nogmaals gebeld en daarna naar het vliegveld gereden. De auto omgewisseld, hij noemde allemaal merken maar dat zegt ons natuurlijk helemaal niks. Dus we besloten gewoon met hetzelfde merk weg te rijden, we weten in ieder geval hoe hij werkt! Terug naar het hotel gereden, spullen ingepakt morgen gaan we weer verder.

Volgende stop: Amarillo.

Roadtrip door de USA - Texas deel 1

Texas 7/2 ~ 10/2

Maandag. Tijd om New Orleans te verlaten. Met de Uber rijden we naar het vliegveld waar we onze huurauto ophalen. Wat een joekel van een auto, misschien maar goed ook want de spullen passen er makkelijk in!

We regelen al het papierwerk en gaan naar de eerste stop; Walmart! Snacks voor onderweg en een simkaart. Want onbereikbaar langs de highway staan wil ik liever niet meemaken… Alles in de auto en op naar de plantages. We hebben de Whitney plantation bezocht, zo bizar wat er allemaal is gebeurd. Er stonden nog een aantal panden van toen. Met een audio tour zijn we over het terrein gelopen. Het was heel indrukwekkend.

Na de plantage zijn we in de auto gestapt, onze roadtrip is nu echt begonnen! We hebben even flink doorgereden naar de volgende staat: Texas. Voor de nacht een slaapplek gevonden in: Nederland. Er was zelfs een molen!

Dinsdag. De auto in en op naar San Antonio, maar wel even een tussenstop voor wat leuks. We zijn naar de Buc-ee’s gegaan, een tankstation met ontelbaar veel pompen en een winkel zo groot dat je er echt van alles kan halen. Maar echt van die leuke hebbedingetjes en eten natuurlijk. Dus met een icee, een zak nootjes en een nieuw T-shirt terug de auto ingestapt.

In San Antonio ingecheckt en lekker de stad ingegaan. Langs de rivier een stukje gewandeld en bij de Mexicaan gaan eten. Veeeeel pittiger dan ik gewend ben en de cheesedip was ook niet hetzelfde. Maar de cocktail was prima haha. Lekker wat souvenirwinkeltjes bekeken en daarna in het hotel optijd naar bed.

Woensdag. Een nieuwe dag in San Antonio ontbijt van het hotel met prima koffie en daarna op stap. We zijn naar de market square gelopen met heleboel leuke winkeltjes maar het is vooral ‘s avonds een echte happening. We zijn doorgelopen naar Almalo, daar heeft een belangrijk stuk geschiedenis van Texas afgespeeld. Daarna doorgelopen naar de tower of the Americas, we waren een ietsjepietsje verdwaald maar gelukkig was er een wannabecowboy die ons wel even de weg ging wijzen. Zo lekker vriendelijk zijn de Amerikanen toch altijd! Deze meneer stapte wel goed door en begon steeds harder te hijgen, aangezien hij ook een Amerikaans postuur had was er een beetje angst dat ie spontaan neer zou vallen, dit viel gelukkig mee! Bij de tower hebben we tickets gekocht, we namen gelijk de lift naar boven. 375 meter boven de grond gaf een prachtig uitzicht. Foto’s gemaakt, rondje gelopen en we dachten weer naar beneden te gaan. Op dat moment: whoooop, whooooop. Brandalarm! Op de bovenste verdieping liep er dus geen personeel, dus wat was handig om te doen? We gingen alvast met de trap naar beneden want de lift was niet handig. Op de volgende verdieping stond een personeelslid bij het restaurant en zei wacht hier maar want waarschijnlijk is het vals alarm en het is nog een heel lang stuk naar beneden. Het was inderdaad een vals alarm, maar wat een avontuur weer!

We moesten even bijkomen dus zijn in het park gaan zitten. Daarna weer aan de wandel. Door king William buurt, met allemaal villa’s en daarna naar la Vilita een plek met allemaal winkeltjes en restaurantjes. ‘S avonds gegeten bij het Rainforest café, gezellig tussen de vissen.

Donderdag. Tijd om San Antonio te verlaten, dit was echt een leuke stad! We pakken de auto richting de natural bridge caverns een grottenstelsel waar nog steeds hele nieuwe stukken worden ontdekken. We kregen een rondleiding naar het diepste (voor publiek opengesteld) stuk,om de grot te beschermen zorgen ze binnen voor een constante temperatuur van 21 graden maar met een luchtvochtigheid van 99% was het echt heel warm!

Na de grotten zijn we met de auto aan onze trip naar Fredericksburg begonnen, dit is een plaatsje in Hill country. Hill country is een verzameling van cowboy dorpjes en heel veel ranches. We zijn eerst gestopt bij Boerne, ze hadden hier een kerstwinkel! Daarna doorgereden naar Bandera, de cowboy capital volgens hunzelf, wij vonden er weinig aan. Wel was er een Dairy Queen, die heeft heel lekker ijs! Dus ijs voor lunch vandaag! Na de lunch terug de auto in op naar het volgende plaatsje: Kerrville. Hier zijn we weer even wezen kijken, het was meer een stad. Maar bij een park konden we mooi even de benen strekken voordat we verder reden naar de laatste stop.

We namen even een omweg, het was even twijfelen of het geen privé terrein was en geloof mij in Texas wil je niet ongewenst op iemand zijn terrein zijn… Maar dat viel gelukkig mee, het was gewoon een gekke weg. In Fredericksburg hebben we een motelletje voor de nacht gezocht en zijn we naar de Walmart gegaan voor avondeten. Allemaal hapjes en lekker picknicken op bed terwijl we de Olympische spelen terug hebben gekeken. Morgen weer op pad!

Volgende stop: Austin

Roadtrip door de USA - New Orleans

New Orleans 4/2 ~ 7/2

Vrijdag. Een nieuwe druilerige dag in New York, maar dat was niet erg want we zouden met het vliegtuig naar New Orleans gaan. Helaas was het weer daar niet veel beter, koud nat en grauw. We hebben een rondje gelopen door de French Quarter en langs de Missisippi rivier. Op de terugweg over Bourbon street, dit een straat met allemaal barretjes hartstikke gezellig maar het was wel apart. Uitgaan hier is een hele andere ervaring, maarja wij zijn ook alleen gewend aan onze eigen dorpskroeg…

Zaterdag. De zon schijnt!!! De stad ziet er ineens veeeeel leuker uit! Langs de Missisippi rivier zijn we naar de French Market gelopen, lekker kraampjes met allemaal handel bekijken. Kijken, kijken niet kopen. Op de terugweg liepen we langs een hele lange rij met mensen, ze bleken in de rij te staan voor een beignet. Een heerlijke lekkernij van Nola. Ik ga er vanuit dat het heerlijk is want de rij was net zolang als bij onze bakker met kerst om een duivekater te halen.

Wij besloten de beignet ergens anders te halen, hij was inderdaad lekker maar de koffie was lekkerder.

Na de beignets zijn we met de tram naar City park gegaan, een immens groot park midden in de stad. Nog wat extra stappen op de teller gezet en daarna in het zonnetje gaan zitten.

‘S avonds zijn we naar een cocktailbar gegaan. De pina colada was echt overheerlijk, de bar was gezellig en we hebben lekker mensen zitten kijken.

Zondag. De zon heeft ons nu echt gevonden, hij was vanochtend weer aan het stralen! We begonnen de ochtend met een brunchcruise. Op een stoomboot gingen we een tochtje maken over de Missisippi tijdens een lekkere brunch. Ik wilde dat graag doen totdat ik na het boeken besefte dat ik altijd vet zeeziek word… Vooraf maar een reistabletje en gelukkig ging het allemaal goed! De brunch was lekker, de boottocht was leuk en eenmaal veilig terug aan wal zijn we naar net Louis Armstrong park gelopen. Lekker in het zonnetje gaan zitten en een potje Qwixx gespeeld. ‘S avonds nog een broodje Poboy gegeten een andere Nola lekkernij, lekker was het zeker! En nog wat souvenirs gehaald.

Morgen gaan we echt beginnen aan de roadtrip, dan halen we de huurauto op, ultieme vrijheid!

Volgende stop: geen flauw idee!

Roadtrip door de USA - New York

New York 31/1 ~ 4/2

We halen de reisblog maar weer eens onder een dikke laag stof vandaan. Het plan was eerst wat stukjes op Facebook te plaatsen, maar ik heb weer veel te veel te vertellen. En ja, ik wil alles ook vertellen want ik moet het onthouden voor als ik ooit weer ga beginnen aan het fotoboek.

Maandag kwamen we na een lange en gelukkig ook lege vlucht aan op New York! Het hotel is vooral heel hoog, de kamer zijn vooral heel knus. Met 3 vrouwen en 3 grote koffers is het wat stoeien.

We zitten op steenworp afstand van time square dus dat hebben we alvast bekeken en als avondmaal heb ik de meiden lief aangekeken en zijn we naar mijn favoriete eettent gegaan; chick-fil-a!

Dinsdag. Vandaag onze eerste volle dag en vanwege de jetlag hadden we ook een extra lange dag. Heerlijk om 6 uur wakker. Onderweg lekker een ontbijtje gehaald bij de Starbucks. Eerste stop: Central Park. Er lag echt heel veel sneeuw! Ik heb geprobeerd een sneeuwpop te maken, maar zonder handschoenen is dat geen aanrader. We zijn over 5th ave teruggelopen, met veel winkels ver buiten ons budget. Gestopt bij de Grand terminal station en daarna de subway gepakt richting 9/11 memorial. Het blijft zo een indrukwekkende plek… We zijn doorgelopen naar de Staten Island Ferry. De overtocht gaf ons een mooi uitzicht over het Vrijheidsbeeld en de skyline van New York. Bij terugkomst begon de zon al onder te gaan en zijn we verder gewandeld naar de Brooklyn bridge waar we een mooi uitzicht kregen over alle lichtjes en een roze lucht van de zonsondergang. Met een omweg zijn we nog bij een ander uitzichtpunt gekomen, mijn richtingsgevoel is niet altijd juist, sorry dames! De voeten begonnen ook te protesteren we hebben de metro teruggepakt en zijn gaan eten bij de italiaan.

Woensdag. Hopelijk vandaag wel een uitslaapdag. Maar die jetlag gooide nogmaals roet in het eten… Half zes, een prima tijd om op te staan toch? Grapje:) We begonnen onze ochtend bij de ticketbooth van Broadway, verder nog wat winkels bekeken en daarna de metro gepakt naar Coney Island. Tijdens mijn bezoek in de zomer vond ik dit een superleuke plek! Lekker aan het strand, een pretpark en heleboel kleine winkeltjes. Onderweg besefte ik mij dat het nu februari is, het is koud en er ligt sneeuw. Is vandaag wel een goed moment om heen te gaan? Aangekomen bleek dat dus niet een goed moment te zijn, alles was dicht. We hebben er wel hard om kunnen lachen!

‘S avonds stond Aladdin de musical op het programma. Wat was dat vet! Op zijn Amerikaans was het net wat uitbundiger net wat groter. Alles was tot in de puntjes geregeld, mega goed! De terugweg via Time Square, lekker mensen kijken.

Donderdag. Na twee dagen met mooi weer was het vandaag stukken minder, de hele dag miezer regen. Maar het mocht de pret niet drukken, tas inpakken en gaan. We zijn naar een gebouw the Vessel gelopen en vanuit daar naar the high line. Het een oud spoor waar ze een park omheen hebben gebouwd. Via het park naar little island, een uitkijkpunt op New Jersey. Er was nu vanwege de regen en mist vrij weinig te zien. We besloten de regen te ontvluchten en zijn naar een spelletjes café gegaan. Met een lekker warme koffie hebben we wat spelletjes gespeeld en zijn we weer richting het hotel gelopen. Nog een tussenstop bij de souvenirwinkels voordat we bij het hotel aankwamen. We moesten ‘s avonds nog wat eten en zijn naar McGees pub gegaan, een bar waar de televisieshow How I met your mother is bedacht en op gebaseerd is. Aangezien ik de show wel 600 keer gezien heb, was dat natuurlijk een goede plek om ons New York avontuur af te sluiten.

Volgende stop: New Orleans!

See you later alligator, in a while Crocodile!

Lieve bloglezers,

1 jaar, 12 maanden, 365 dagen, 52 weken en 42193 woorden. Het is onbeschrijflijk. Wat heb ik veel gezien en gedaan dit jaar. Veel mensen ontmoet, nieuwe vrienden gemaakt, nieuwe herinneringen gecreëerd, ik ben gegroeid (nee niet in de lengte dat is wel eens klaar.) heb mogen zorgen voor 8 geweldige kids, kunnen proeven van de Australische cultuur, ik ben deel uit gaan maken van een geweldige familie en heb er een derde thuis bij gekregen. Australië.
Ben ik er klaar voor om naar huis te gaan? Nee, eigenlijk niet. Er is nog zoveel te doen en te zien, zoveel nieuwe mensen om te leren kennen. Kom ik terug naar Australië? ZEKER WEL!

Als je begint aan een au pair avontuur heb je wat verwachtingen, het is geen goed idee, maar iedereen verwacht er toch wel iets van. Ik heb ups en downs gehad, dingen meegemaakt die ik liever anders had zien gaan maar ook dingen meegemaakt die ik nooit verwacht had en het daarom nog zo veel leuker maakte! Ik heb vrienden voor het leven gemaakt, een reismaatje die mijn reis zoveel leuker heeft gemaakt (Yes Danielle, deze is voor jou!) Maar daarnaast ook acht hele lieve kleine vriendjes, vriendjes die mij zoveel meer hebben geleerd en zoveel voor mij hebben betekend.
Als au pair bouw je een band op met alle kinderen waar je voor zorgt, wat zoveel verder gaat dan een normale oppasrelatie, ofcourse soms ben je de ‘meanie’ maar vaak genoeg is er ook ruimte voor een knuffel en liefde, maar ik had nooit verwacht dat de kids zo veel voor mij zouden betekenen. Dat ik trots zou zijn op de eerste stapjes, super bezorgd als er iemand ziek was, teleurgesteld als iets niet lukte, 24/7 draaide het om de allerliefste wezentjes die er bestaan. Je bent nooit vrij als een au pair, natuurlijk je kan even op stap gaan of op je kamer gaan je eigen ding doen, maar je laat het nooit achter je om zes uur ’s avonds. Je kan alleen maar zeggen; ga maar naar papa of mama, maar doe je dat? Je zit daarna gewoon weer met ze aan de eettafel voor diner, ze sturen je daarna weg van de bank omdat hun een tvshow willen kijken, of vragen om ’s avonds toch even bij jou te blijven omdat ze geen zin hebben om met papa en mama mee te gaan. Maar als au pair draait het na 1, 4 of 5 maanden niet meer om de kinderen en draag je ze over aan de volgende au pair, de volgende waarmee ze leuke dingen gaan doen, de volgende die ze van de bank wegsturen en dat is lastig. Want zullen ze mij wel onthouden? Zouden ze de andere leuker vinden? Zou ik het wel goed genoeg gedaan hebben? Natuurlijk sommige zijn jong en ik zal alleen voortleven in herinneringen, maar degene die oud genoeg zijn? Maar dit is het au pair leven, voor jou gaan de kindjes zo veel beteken, maar wat beteken je voor hun?
Gelukkig zijn er de ouders, de ouders die jouw herinnering levend zullen houden, door de foto’s en de weet je nog’s? En kan je als au pair alleen maar hopen dat je replacement net zo leuk is als jou, het net zo goed gaat proberen te doen als jou, want je wil het beste voor je kinderen. En een goede vervanging, dat is het beste voor ze, iemand waar ze zich vertrouwd en veilig bij voelen. Iemand waar ze zichzelf zullen zijn.

Aan iedereen die nadenkt over een au pair avontuur, of een buitenland avontuur in het algemeen. DOEN! Het is het allemaal waard.
Aan iedereen die in de voorbereidingen zit voor hun buiteland avontuur. GEWELDIG! Enjoy, probeer nieuwe dingen, zeg overal ja op, stap uit die comfortzone. Ik ben jaloers dat jij nu gaat en ik klaar ben.
Alhoewel klaar? Ik geloof niet dat dit de allerlaatste blog is, er is nog zo veel meer te zien en te doen op de wereld en laten we hopen dat ik de kans krijg om het te zien en te doen. Dan komt er weer een nieuwe blog online, verhalen over mijn nieuwe avontuur. Misschien tot dan!

Dankjewel lieve bloglezers, voor het lezen, het meeleven, alle berichtjes die ik kreeg, dankjewel voor het volgen, de interesse en de liefde die ik van jullie kreeg.

Dikke kus,
Nina.

~It’s the last blank page of 365 page book, I wrote a good one~

De allerlaatste week als au pair

Lieve bloglezers,

Hier is ie dan, de blog van mijn allerlaatste week als au pair. De laatste week in Darwin, de laatste week werken, de laatste keer met de jongens leuke dingen doen, de laatste keer alles.
Ik had beloofd nog te vertellen over mijn kampeerweekend, laten we daar dan maar mee beginnen!

Zaterdag 22 juli
De wekker ging om zes uur, om 6:50 werd ik opgehaald door Elodie en om 7:45 waren we met de hele groep in Palmerston waar we vandaan zouden vertrekken. Auto’s ingepakt, gestopt bij de benzinepomp voor ijs voor in de eski en de weg op. Om 12:15 kwamen we aan in Katherine Gorge, we begonnen onze kampeertrip met een kanotocht, eerst met een boot de eerste gorge door, want daar waren een heleboel krokodillen (die we ook gezien hebben) daarna begonnen met kanoen in de tweede gorge. Ik voelde mij echt heel klein tussen die grote rotsen, wauw! Het kanoen viel ook wel even tegen soms, niet net zoals in Frankrijk met de stroming mee, nee eerste tegen de stroming in en toen we eindelijk met de stroming terug gingen was de wind gedraaid… Gelukkig had ik Lena die beter volhield dan ik en kwamen we alsnog veilig aan.
We zijn met de boot teruggebracht, hebben een campingspot geregelt en gelijk maar de tenten opgezet, het was ondertussen alweer uurtje of zes dus ook gelijk de barbie aangestoken voor diner. Het was echt heel gezellig, helaas mochten we geen kampvuur maken maar met muziek en een sfeerlicht van de telefoon kwamen we ook wel ver. We hebben nog een aantal potjes drinking jenga gespeeld, we kregen bezoek van wallaby’s die we nog hebben gevoerd en daarna was het wel weer laat genoeg en zijn we naar bed gegaan. In een tentje onder de sterren hemel, afgekoeld naar 24 graden dus maar sokken aan en twee pyama broeken, brrrr!

Zondag 23 juli
De zon is op om zeven uur, dus Nina is wakker. Gelukkig nog mijn vest over mijn ogen kunnen trekken en een extra uurtje geslapen, rond half negen was iedereen wel wakker dus het kamp opgeruimd, ontbijt gegeten, afgewassen en doorgegaan naar de volgende plek. Mataranka waar we hebben gezwommen in de hotspring, Bitter Springs. Het water was eigenlijk vies warm, want buiten het water was het ook gewoon nog 30 graden. Na te zijn opgewarmd zijn we weer in de auto gestapt op naar Edith Falls. Wow, wat was dat mooi! En een stuk kouder dan de hotsprings. Edith Falls heeft 3 watervallen en elke waterval heeft zijn eigen rockpool. We besloten naar de bovenste te lopen, een klim van 30 minuten, ughh. Maar het was het waard! Heerlijk rustig en een supermooie waterval. We hadden niet lang de tijd om te zwemmen want we moesten nog beginnen aan de rit van 347 kilometer terug naar huis. Gelukkig ging dat snel voorbij, met mijn goeie dj skills en de gezellige gesprekken met Jake en Lena, en zwaaien naar alle mensen die voorbij reden. (dat waren er niet veel btw..) rond half tien waren we weer in Palmerston en rond half elf was ik weer thuis, wat was dit een top manier om mijn laatste weekend in Darwin te gebruiken!

Maandag 24 juli
Ondanks dat Reuben vier weken schoolvakantie had en dat genoeg tijd voor de leraren was geweest om zich weer klaar te maken voor school, mochten ze dat vandaag doen, dit betekende dat Reuben nog steeds vrij was! Gelukkig is Lisa ook vrij deze week, dus hoefde ik niet erg lang te werken. Eerst ’s ochtends tot tien uur, daarna ben ik met Lisa en de jongens meegegaan naar het museum in Darwin. Gekeken naar de opgezette dieren, Sidney is in zijn fase dat hij tegen alles gedag zegt, dus dit museumbezoek ging ongeveer so: hello bird, hello crocodile, hello snake, hello fish, hello boy, hello girl. Nadat de jongens de aandacht kwijt waren gingen we even snel naar de kapper voor Reuben, dat even snel en laatste dag voor school begint gaat niet samen. We hebben een uur gewacht voordat Reuben aan de buurt was, maar zijn haar ziet er weer piekfijn uit!

Dinsdag 25 juli
Hoera! De scholen zijn weer begonnen! Vandaag een ochtendje met Sidney, even de huishoudklusjes gedaan en daarna met de fiets naar de bibliotheek, de laatste keer naar storytime. We waren wat vroeg dus eerst maar koffie gedronken en morning tea gegeten, daarna nog even in de speeltuin gespeeld en toen naar binnen. Sid heeft genoten! Je hebt hem zien veranderen van de eerste storytime naar de laatste. Hij kent zijn liedjes, de bewegingen, zit rustig stil om te luisteren naar de verhalen en speelt samen met de kinderen. Na storytime nog een stamp gehaald en toen met de fiets naar huis waar Lisa hem heeft overgenomen. Ik ben tussen de middag creatief geweest en begonnen aan het fotoalbum, die begint al aardig vorm te krijgen. Daarna weer begonnen met werk, Lisa was weg met Reuben dus ik heb de was opgevouwen, vaatwasser gedaan en toen was Sid wakker. Dus lekker afternoon tea en daarna nog even spelen. We zijn nog naar het park gelopen, schommelen, glijden, klimmen. Daarna weer terug naar huis voor de avondmaaltijd.

Woensdag 26 juli
Weer de ochtend met Sidney doorgebracht. Vandaag voor de laatste keer naar funbus geweest, op de fiets langs de oceaan naar het park. Aangekomen waren we erg vroeg, dus samen maar in de speeltuin gespeeld en daarna kwam de rest ook. Sid heeft lekker met iedereen gespeeld, we hebben morning tea gegeten en daarna nog meegezongen met de liedjes en luisteren naar het verhaaltje. Daarna weer de fiets gepakt en naar huis gefietst, onderweg kwamen we Lisa tegen dus Sid is met haar meegelopen en ik ben doorgefietst naar de winkel. Vanaf de eerste week dat ik hier ben vraagt Reuben wanneer ik iets Nederlands ga maken, dus ik heb vandaag de boodschappen ingeslagen voor appeltaart. Ik hoop dat het lukt!! Morgen weten we het resultaat.

Donderdag 27 ju’s ochtends samen met Sidney thuisgebleven, buiten gespeeld, huishouden gedaan, extra veel knuffels gevraagd en daarna was Lisa alweer thuis. Het was tijd voor het bakken van de appeltaart, hoe zou dat gaan? Nou eerst ging het helemaal mis, mijn deeg was veel te plakkerig, kon je niks mee! Gelukkig kon google mij het antwoord vertellen hoe ik dat moest oplossen. Cake de oven in en een uurtje wachten, hij kwam er perfect uit! Nog nooit zo een perfecte appeltaart gemaakt. Nadat Lisa en Reuben uit school kwamen hebben we buiten gepicknickt en een stuk taart gegeten, hij viel in de smaak, woehoe! Na de taart alles opgeruimd en de jongens klaargemaakt want we gingen naar Mindil beach, de allerlaatste keer… Ik zou daar mijn vrienden ontmoeten om afscheid te nemen dus Lisa and Ryan hadden heel lief een fles wijn voor me mee, dat werd feesten!
We hebben de zonsondergang bekeken en besloten dat we nog geen afscheid namen, vrijdag zouden ze toch nog met zijn allen gaan afspreken en ze gingen mij wel ophalen en ik moest niet moeilijk doen over alle andere dingen die ik moest doen, dat kon wachten. Oké, doen we!

Vrijdag 28 juli
Vroeg op en gezorgd dat het afscheidscadeautje voor Lisa en Ryan en de jongens afgemaakt was. Daarna begonnen aan het inpakken, jeetje mina, wát heb ik veel verzameld. Nadat ik twee vuilniszakken heb weggegooid en een wasmand vol oud papier kon de rest in de koffers. Om 1 uur moest ik beginnen met werken, ik zou nog een keer op de boys passen. Sid sliep nog en Reuben wilde alleen tv kijken dus kon ik verder pakken. Gelukkig rond drie uur werd Sid wakker en hebben we nog met zijn allen buiten gespeeld, genoten in de hangmat, tikkertje, zwaardvechten, ik heb genoten! Lisa and Ryan namen ze weer over toen ze thuis kwamen zodat ik de rest kon afmaken, want om vijf uur werd ik weer opgehaald. Naar Palmerston en het was echt een megagezellige avond, het was alleen wel in Palmerston dus besloten daar maar te blijven voor de nacht.

Zaterdag 29 juli
Alhoewel nacht? Volgens mij heb ik 4 uurtjes slaap gehad, haha! Daarna maar de bende opgeruimd en toen echt afscheid genomen. Echt zulke toffe gasten! Nemen al die au pair maar mee op hun campingtrips, doen aardig, geven ze eten, supertof! Het afscheid was ook geen goodbye maar een see you later, ze zijn van plan naar Europa te komen, precies waar weten ze niet, maar dat maakt niet uit. Ik heb in Australië geleerd dat je voor een nachtje weg best wel 450 kilometer kan rijden, dus als hun besluiten alleen naar Italie te gaan, zoek ik ze daar wel op!
Thuis gekomen heb ik gedoucht, mijn kamer schoongemaakt en mijn spullen naar de gang gesleept. Zo dat was het dan, mijn kamer was leeg. Ik ben ’s middags nog met Lisa naar de markt gegaan om groente en fruit te halen en daarna thuis gelijk gaan eten. Tijdens het eten was het, het perfecte moment voor de cadeautjes. Reuben een waterballon vul apparaat, hij was helemaal gelukkig! Sidney een pony boek, ook hij was helemaal gelukkig. Voor Lisa en Ryan had ik een fotoboek gemaakt met foto’s van de jongens en mij, en van hun. Van alles wat we hebben gedaan deze vier maanden, hij viel goed in de smaak! Lisa was er erg blij mee! Ik kreeg een hele lieve kaart van ze en een pyama met koala’s erop! En als je mij kent dan weet je hoe erg veel ik van pyama broeken houd, en dus ook Lisa wist dat, zo lief!!! Echt helemaal blij met mijn cadeau!!
Na het eten opgeruimd en afscheid van de jongens genomen, dat was moeilijk. Reuben snapt dan misschien nog wel dat ik wegga en ik kreeg ook heel lief een spontane knuffel en kus van hem, een: “I will really miss you Nina” wat was erg fijn, en heb hem ook verteld dat mocht ie ooit naar Nederland komen, dat ik hem daar ga rondleiden! Reuben is een superjongen, we hebben echt een band opgebouwd!
Daarna Sidney aan de beurt, maarja hij is anderhalf, hij snapt er niks van… Een kus en een cuddle en dat was het. Ik heb nog even gezegd bye, waarop Sidney antwoorde: Bye bye Nani!! Alsof ie mij morgen weer zag, en toen naar beneden gekomen en gebroken. Ik ben nog een keer gaan wandelen langs het strand, genoten van de mensen, de sfeer, de ruimte. En toen voor het laatst thuis gekomen. Gedoucht en tv gekeken met Lisa en Ryan, toen moest ik ook afscheid van hun nemen… but! It’s not a goodbye, it’s a see you later! Als ik terugkom op de westkust te doen, dan ga ik ze zeker opzoeken in Darwin! Of waar ze dan ook wonen!

Zondag 30 juli
Mijn taxi kwam om 00:05, spullen ingepakt, naar het vliegveld gereden, ingechekt en bij de gate gewacht. Het vliegtuig ingestapt, muziek aangezet, slaapmasker op en goodnight! Om 5;30 wakker van de stewardess dat mijn stoel omhoog moest we gingen landen! Uit het raam nog de harbour bridge gespot, en om 6:15 waren we geland. Spullen gehaald, uber geregeld en 7 uur was ik in het hotel. Ik mocht officieel pas twee uur inchecken maar ze hadden kamers leeg dus de meneer achter de receptie zij, ik check je gewoon nu in. SUPERFIJN! Nog even gaan slapen en toen Sydney in!! Naar Paddy’s market voor souvenirs, daar geluncht en daarna alle cadeautjes naar mijn hotel gebracht, toen voor de allerlaatste keer naar Circular Quay. Deze keer geen Danielle of Michelle met mij mee, geen andere au pairs, want ik was eigenlijk de laatste van het groepje die nu weer in Sydney was, misschien wel de laatste die überhaupt nog niet thuis is... Maar er zijn genoeg andere mensen om mee te praten! Nog wat foto’s gemaakt, wat gedronken bij het opera house, zonsondergang bekeken (die stukken minder was dan in Darwin!) en toen weer met de trein terug naar het hotel, pizza gehaald onderweg en daarna aan de zware job begonnen om al mijn souvenirs in mijn koffers te krijgen. Fingers crossed dat het gelukt is! En niet overgewicht heeft…

En dan nu tijd om naar bed te gaan, morgen rond 5:30 naar het vliegveld waar om 9:30 mijn vlucht naar the States vertrekt, going to my other home before I go home. Ik heb er zin in!!

Dit was het, de allerlaatste week als au pair. Ik denk nog niet de allerlaatste blog, deze blog heb ik bijgehouden om ook mijn gevoelens kwijt te kunnen, op te schrijven wat er allemaal in mijn hoofd zit opgeslagen qua dingen die ik gezien en beleefd heb en zo een plekje kon geven. Als ik morgen dit amazing land verlaat, zullen er nog zoveel extra gevoelens komen en als ik straks iedereen weer zie? Terug naar het ‘normale’ leven ga? Hoe voel ik mij dan?
Er is nog genoeg om over te schrijven, dus nee het is nog niet de laatste blog, die komt nog!

Dankjewel voor iedereen die altijd trouw meeleest, ik snap dat ze soms wat langdradig zijn en niet mega interessant, maar het doet mij goed dat ernaar gekeken wordt, dat jullie weten wat ik allemaal aan het doen ben!

Dankjewel!
Xx Nina

Schoolholidays!

Lieve bloglezers,

De eerste twee weken van de schoolvakantie heb ik kunnen relaxen in Bali, dus moest ik deze twee weken ‘keihard’ werken! Hier een update.

Maandag 10 juli
Helemaal bedacht om vandaag met de bus naar het waterfront te gaan, ben ik ziek… In overleg met Lisa wel gaan werken en haar up to date gehouden hoe het ging. De jongens waren gelukkig superlief voor mij, ’s ochtends hebben we ons thuis vermaakt en na Sid zijn middagdutje voelde ik mij weer goed genoeg en zijn we wezen picknicken in het park. Dag 1 hebben we overleefd!

Dinsdag 11 juli
Vandaag dan wat leuks gaan doen, met de bus naar Casuarina gegaan. In het winkelcentrum was er een lego expeditie opgezet. Het stond overal groot aangekondigd maar toen we er waren viel het toch wel een beetje tegen. Het was niet zo groot als gedacht, Reuben vond het gelukkig wel interessant ondanks dat het niet naar verwachting was hebben we ons prima vermaakt! Na alle lego te hebben gezien, nog zelf iets gebouwd te hebben zijn we naar de speeltuin bij het winkelcentrum gegaan, de jongens hebben zich daar nog even vermaakt en toen weer met de bus naar huis. Sid vond dit wat minder, hele weg lopen huilen en toen we bus uitgingen viel hij eindelijk in slaap, thuis maar gelijk in zijn eigen bedje gelegd. ’s Middags niet veel gedaan, in de tuin gespeeld en daarna kwam Lisa thuis met pizza!

Woensdag 12 juli
Lisa was ’s ochtends vrij dus ik hoefde niet veel te doen. ’s Middags begonnen met werken en omdat het vandaag mijn hostdad zijn verjaardag was heb ik met de jongens een cadeautje gemaakt. Hopelijk valt dat in de smaak! Sid vond het verven minder, Reuben heeft daarna nog drie kunstwerken gemaakt.
’s Avonds was het footballgame avond! Ik ben met een groep vrienden naar een pub gegaan om the state of Origin te kijken. Dit is een football game tussen Queensland en NSW, erg belangerijke game hier. Vandaag was de derde en het stond 1-1 dus het werd spannend! Queensland won, helaas want ik was voor NSW, alhoewel ik weinig van de wedstrijd begreep, haha!

Donderdag 13 juli
Vandaag alleen een ochtendje werken, voor de jongens morning tea gemaakt en daarna met de fiets naar het park gegaan. Heerlijk gespeeld, gepicknickt en lekker de energie kwijtgeraakt. Weer op tijd thuis voor de lunch en toen was Lisa er weer. Ik ben ’s middags naar de winkel gegaan, op zoek naar een postkaart. Dan is mijn collectie van Australische kaarten ook weer compleet en om half vijf nog een uurtje Lisa geholpen.
’s Avonds afgesproken bij Casuarina beach om de zonsondergang te bekijken met Paulina. Ik ben hier in April tegelijk aangekomen met 3 andere au pairs. Paulina was de laatste die vertrok, nu alleen ik nog. Nog maar 2,5 weken! De zonsdondergang was weer prachtig, Darwin heeft echt de mooiste sunsets van heel Australië!

Vrijdag 14 juli
Vandaag ’s ochtends op Sidney gepast, hij was ziek dus we hebben weinig kunnen doen. Hij wilde helemaal niks, zo zielig als je zo een kleintje dan niet kan helpen… om half twaalf was Lisa er weer en had ik weekend! Ik heb ’s middags niks gedaan, tijdens het etenstijd hebben we Ryan zijn verjaardag gevierd. Het cadeautje viel goed in de smaak! Na het eten nog een cupcake als toetje gehad en toen gingen we een pinjata neermeppen. Weer een nieuwe expierence, want dat had ik nog nooit gedaan!

Zaterdag 15 juli
Ik had beloofd dat ik ’s middags op de jongen zou passen, dus eerst even heerlijk uitgeslapen, nog even gerommeld en toen de jongens overgenomen. Sid sliep nog en Reuben had even televisietijd, dus lekker rustig. Nadat Sid wakker was met zijn allen in de tuin gespeeld, gechild in de hangmat, schommelen, springen op de trampoline. Gezorgd dat de kids avondeten kregen en daarna was ik alweer klaar.

Zondag 16 juli
Een dagje vrij vandaag, samen met Celina (een andere au pair) ben ik naar Berry Spring gegaan. Dit is een natuurpark 40 minuten van Darwin vandaan. We hebben gezwommen in de rockpools en daarna even bijgekleurd in het zonnetje. Op de terugweg hebben we een andere au pair opgehaald en zijn we naar Mindil Beach market gegaan. Kraampjes bekeken, wat gegeten en de zonsondergang bekeken. We gingen weer op tijd naar huis, want morgen moesten we weer werken!

Maandag 17 juli
Ik hoefde pas laat te beginnen dus besloten om ’s ochtends thuis te blijven, wat gerommeld in het huis, in de tuin gespeeld en daarna was het alweer Sid zijn middagtukje. Nadat hij wakker was zijn we naar het park gegaan voor de afternoon tea, gespeelt in de speeltuin en genoten van het zonnetje. Op tijd weer terug naar huis en gezorgd dat het eten klaar stond om vijf uur.

Dinsdag 18 juli
Ik had de jongens beloofd om naar de dierentuin in de stad te gaan, dus dat stond vandaag op de planning! Met zijn drieen met de bus naar de stad, ging gelukkig allemaal goed. Bijna gratis naar binnen gekund en daarna de krokodillen bekeken. Wat zijn die beesten toch eng… We hebben een ijsje gehaald en zijn nog op de foto geweest met een babykrokodil, de jongens hebben genoten! En ik ook! We hebben de bus weer terug naar huis genomen, zijn de verkeerde halte uitgestapt, dus moesten een extra stukje lopen. Sorry jongens… Daarna gelijk Sidney in bed gelegd, die nog zo onder de indruk was dat ie door de babyfoon alleen maar zei: crocodile, little, big, crocodile. Erg schattig! Besloten om de middag thuis te blijven, nog even met Sidney gezwommen, Reuben vond het te koud, dat was het eigenlijk ook wel..

Woensdag 19 juli
Vandaag ’s ochtends met de jongens met de bus naar playgroup gegaan, Sid was weer helemaal in zijn element. Reuben vond het wat minder, te veel kinderen, te druk. Gelukkig heeft hij zich nog even kunnen vermaken. We hebben er morning tea gegeten en rond lunchtijd de bus weer terug naar huis gepakt. Op tijd thuis voor de lunch en daarna Sidney’s middagslaapje. Samen met Reuben masterchef gekeken (GO BEN!) en toen was Sid alweer wakker. Thuis wat gegeten maar daarna toch nog even naar het park gegaan, de jongens waren megadruk! Tegelijkertijd met Lisa thuis en toen met zijn allen hup in de auto naar de pizzaplace, lekker genoten van de pizza, het weer, mensen kijken. Ik houd ervan! Nog even met de jongens in de speeltuin gespeeld en daarna terug naar huis gegaan.

Donderdag 20 juli
Lisa was vrij, ze is ’s ochtends met Reuben naar de film gegaan en ik ben met Sidney naar storytime geweest, dat is lang geleden! Sid heeft weer genoten, ik wat minder. Deze keer was degene die het deed iemand met een hele vervelende stem, het spijt me maar ik kon het echt niet aan! Op tijd thuis voor de lunch en daarna waren Lisa en Reuben er ook alweer. ’s Middags had Reuben een playdate dus heb ik het huishouden gedaan. ’s Avonds na het eten nog even met Sidney wezen zwemmen en toen omgekleed om naar Mindil beach market te gaan. Daar genoten van de zonsondergang, een toetje gegeten en nog wat bekende tegengekomen en mee gepraat. Ik houd echt van de markten hier in Darwin! Zoveel leuke dingetjes te koop, ik kan helaas niet alles mee naar huis nemen…

Vrijdag 21 juli
Vandaag een uurtje gewerkt, daarna was ik vrij! Ik ben naar het winkelcentrum gefietst want mijn vertrekdatum komt dichterbij dus moet ik aan een afscheidscadeautje gaan beginnen. Ik heb bij de kmart wat foto’s afgedrukt (81 oeps...) Wat knutselspullen gehaald om een fotoboekje te maken en daar geluncht. Rond twee uur weer richting huis gegaan, ik werd later opgehaald door een andere au pair om even wat boodschappen te doen want we gaan dit weekend kamperen! Op tijd weer thuis zijn want ik had beloofd op de jongens te passen. Superraar dat dit de laaste keer zou zijn dat ik ze naar bed zou brengen, extra genieten dus! Eerst nog even buiten in de hangmat gerelaxed en daarna in bad en naar bed! Lisa and Ryan zijn niet lang weggeweest dus ik kon op tijd naar bed, want zaterdag vroeg op voor mijn laatste kampeerweekend!!

Aangezien deze blog door de schoolholidays wel erg lang is geworden laat ik het kampeeravontuur even zitten, ik beloof dat ik dat uitgebreid ga beschrijven in mijn volgende blog! En die komt al snel online want veel dagen heb ik niet meer over, nog zes dagen in Darwin… De tijd vliegt!

Xxxx (voor nu nog) uit Darwin!!

Bali!

Lieve bloglezers,

Hier een blog over mijn twee weken vakantie op Bali met mijn allerliefste vriendinnetje Lisa!! Even een break van mijn au pair leven in Darwin, eventjes een break van Australië, gewoon heerlijk twee weken een ander land ontdekken!

Zondag 25 juni
De wekker ging om 3:45 en om 4:30 zat ik met het hele gezin in de taxi. Op het vliegveld hebben we ingechekt en nadat we door de douane waren een koffie gehaald en bananenbread als ontbijt gegeten, daarna wachten bij de gate. De vlucht ging goed, bizar dat het maar 2 uur was als je bedenkt dat de vlucht Darwin-Sydney 5,5 uur is…
Gelijk door de douane, mijn bagage opgehaald en mijn chaffeur opgezocht die mij naar het hotel zou brengen. Erg bizar dat ik nu in hetzelfde land als Lisa was en ik haar bijna echt zou zien! Bij het hotel aangekomen ingecheckt en de medewerker bracht mij naar mijn kamer, waar hij rustig op de deur klopte: ‘excuse me miss Lisa’ begon ik gewoon te worden: “LISA WORDT WAKKER, IK BEN HET, DOE OPEN!” De meneer voelde zich erg ongemakkelijk toen ik en Lisa elkaar zo een beetje doodknuffelde!! WAUW! Wat superfijn om Lisa te zien in dit land, dat we samen gaa ontdekken! We hebben bijgeklets, ontbijt gegeten en zijn Seminyak gaan ontdekken. De winkeltjes, het strand, ergen geluncht en nog meer bijgeklets. Het voelde alsof we elkaar een week geleden nog hadden gezien in plaats van 10 maanden! ’s Middags nog bij het zwembad gelegen en daarna klaar gemaakt voor een etentje in het restaurant. De eerste dag was al helemaal top!

Maandag 26 juni
We gaan Seminyak verlaten, om 11 uur checken we uit en wachten we op onze chauffeur. De eerste stop was de Tanah Lot tempel. Het was erg toeristisch en druk. Deze tempel lag in het water en als het vloed was dan kon je ernaartoe lopen, helaas was dat niet zo. De tempel zelf zag er ook op het water erg mooi uit. Doordat er veel aziatische toeristen waren, voelde Lisa en ik ons net bekende Nederlanders. Iedereen wilde met ons op de foto, of hun kind moest met ons op de foto, waarom? Geen idee. Hun Engels was niet goed genoeg om ons dat uitteleggen. Maar wij staan bij onbekende Aziaten op Facebook.
Onze tweede stop die dag was de Taman Ayun tempel. Midden in de stad lag deze tempel maar hij was minder drukbezocht. De tempel zelf was dicht maar omdat het een open tempel is kon je er wel om heen lopen en bekijken. Na dit bezoekje zijn we de auto ingestapt en naar ons hotel in Ubud gereden. Ondanks dat google maps maar twintig minuten zei was het door het drukke verkeer toch wel bijna een uur! Aangekomen bij het hotel ingechekt en het zwembad ingedoken, daarna douchen en een restaurantje gezocht voor ons diner. Ook dag twee, was een groot succes!

Dinsdag 27 juni
Een rustig dagje in Ubud, uitslapen, ontbijten en bedenken wat we gaan doen. We gaan wisselen van kamer dus mogen we onze spullen achterlaten bij de receptie daarna gaan we op pad. We zitten op een goed gelegen locatie dus we besluiten maar een stukje te gaan lopen. We beginnen bij de Ubud market, heel veel stalletjes met heel veel dezelfde spulletjes. We onderhandelen wat af en komen terug met wat souvenirtjes en kledingstukken. Daarna is het tijd om geld te wisselen, want dat was op. Op de terugweg liepen we langs een DQ, voor de bloglezers die mij al volgen sinds mijn Amerika avontuur. DQ is degene die heerlijk ijsjes (blizzards) verkoopt, dus in plaats van een goede lunch heb ik ijs als lunch gegeten. Ach! Na de lunch zijn we naar Ubud Palace gelopen, dit is een plek waar ze vaak de traditionele Balinese dansen laten zien, we hebben er rondgelopen, foto’s gemaakt (echte toeristen.) en daarna zijn we doorgegaan naar de rijstvelden. Midden in de stad, maar je hoorde helemaal niks! Er waren echt van die houten hutjes en koeien en eenden, erg Balinees.
Daarna terug naar het hotel gelopen, van kamer gewisseld en bij het zwembad gaan liggen, even uitrusten! ’s Avonds klaargemaakt voor ons avondeten maar voordat we gingen eten eerst nog een pedicure gedaan, lekker de voetjes verwend!
We kunnen niks anders zeggen dan dat dag 3 een groot succes was!

Woensdag 28 juni
Vroeg op want om zeven uur werden we opgehaald door de taxi die ons naar het olifantenpark zou brengen. We hebben ze daar mogen wassen, en als je dan naast een olifant staat besef je ineens dat ze wel érg groot zijn! Na het wassen hebben we ontbeten en daarna nog de kans om ze te voeren. Wat een picky eaters zijn dat zeg, je mocht gratis boomstam geven of betalen voor een bak met fruit en groente, nadat ze hun eerste bakje fruit en groente gehad hadden vertikte ze het om de boomstam te eten… En ergens is dat ook wel begrijpelijk. Ik ga ook geen spruitjes meer eten nadat mij eerst pizza is aangeboden. Haha!
Nadat we terug waren bij ons hotel hebben we onze grote tassen achter gelaten en zijn weer het centrum ingegaan, op zoek naar een pinautomaat. Bali heeft er erg veel, maar je weet nooit of ze betrouwbaar zijn? Na onze zoektocht zijn we weer bij het zwembad gaan liggen. Donderdag zou namelijk een speciale dag worden.

Donderdag 29 juni
De wekker ging om kwart over 1 ’s ochtends, je leest het goed KWART OVER 1! Om twee uur werden we opgehaald, vandaag zouden we Mount Batur beklimmen, een werkende vulkaan van 1717 meter. En wat een klim was dat zeg! Losliggende stenen, hoge opstapjes en dat alles in het donker met een klein zaklampje. Tussendoor even rusten en dan weer gaan met die banaan want we wilde boven zijn voor de zon opkwam! En we hadden het gered, we kwamen om 5:40 aan, we begonnen om 3:30... Maar het was het allemaal zo verschrikkelijk waard! Wat een prachtige plek om de zonsopgang te bekijken en omdat je zo hoog zat, zat je de hele tijd in de wolken, dat was best wel koud! We hebben daar een broodje banaan gekregen (bah!) en een gekookt eitje, gelukkig hadden we zelf ook mueslibars mee en waren we weer uitgerust genoeg om aan de afdaling te beginnen toen de zon scheen. Op de terugweg namen we een andere weg, iets langer, wel iets makkelijker. We kwamen nog een gigantische spin tegen, maar na Australische spinnen te hebben gezien, kan ik alles aan! Nadat we beneden waren aangekomen heeft onze chauffeur ons naar een hotspring gebracht, met mooi uitzicht hebben we daar heerlijk onze spieren laten bijkomen van de klim, hmm dat was fijn! Daarna begonnen aan de terugweg naar Ubud, het was erg druk nu het weer dag was, we zijn nog gauw gestopt bij Tegalalang rijstvelden, die zijn de bekendste van Ubud, en ook de mooiste. Zo groen! Rond half drie waren we weer in het hotel, we zijn op bed gaan liggen en dat was het, ’s avonds een afhaalmaaltijd gehaald en weer op bed gaan liggen, ik was zó moe! Maar de ervaring was het allemaal waard!

Vrijdag 30 juni
Ons laatste dagje in Ubud, eerst maar eens uitslapen… Die dag maakten mijn benen mij ook pijnlijk duidelijk wat ik ze had aangedaan… maar kiezen op elkaar en gaan! We hebben onze laatste dag besteed aan winkelen, nog een keertje over de Ubud markt en kijken naar alle leuke dingetjes. Ergens geluncht (geen ijs deze keer, haha!) en daarna nog meer winkeltjes kijken. Terug bij het hotel nog even van het zwembad genoten en daarna begonnen aan het inpakken. ’s Avonds uit eten geweest met als toetje een ijsbrownie, lekker!! En daarna verder met de tassen inpakken, volgende stop; Gili Air!

Zaterdag 1 juli
Rond half acht werden we opgehaald om naar de haven toe te gaan in Padangbai. Het was rustig op de weg dus we reden goed door. Om negen uur zou onze boot naar Gili Air vertrekken, dit werd pas kwart voor tien, lekker rustig aan. We kwamen rond twaalf uur aan bij het hotel, ze hebben gelijk onze kamer in orde gemaakt dus alle spullen dumpen en naar het strand! Witte zandstranden, palmbomen en knalblauw water, het paradijs!! Lekker bijgekleurd en daarna opzoek naar een supermarkt, ook gelijk een snorkeltrip voor de volgende dag geboekt.
’s Avonds hebben we op het strand gegeten, kijkend naar de zonsondergang met een drankje, heerlijk! Was echt heel mooi!

Zondag 2 juli
Op tijd opstaan, ontbijten aan het strand en daarna op weg voor onze snorkeltrip! We hebben gesnorkeld bij een aantal verschillende plekken bij de Gili eilanden. Onze eerste duik was het al raak en zagen we drie turtles! Wauw, ongelofelijk mooi om die beesten in het water te zien! En het maakt ze niks uit zoveel mensen boven ze. Ook de tweede duik zagen we een schildpad, deze was dichterbij ons en goed te bekijken, erg interessant! Na deze duik zijn we aan land gegaan bij Gili Meno voor een lunch. Dat was maar goed ook want ik en varen op een boot, gaat niet altijd samen… Na de lunch hadden we nog twee duiken te gaan, de eerste duik zagen we een heleboel vissen en Lisa heeft erg goeie ogen en spotte Nemo!! Erg interessant. Ook de laatste duik was erg leuk, er waren zoveel gekleurde vissen en ze bleven gewoon zwemmen terwijl jij ertussendoor zwom, een groot aquarium! Na ons snorkeltripje kwamen we weer veilig aan op het land, bij het hotel onze handdoek gehaald en weer naar het strand gegaan, deze keer een bedje gehuurd om bij te komen van onze dag. Nadat we weer terug in het hotel kwamen hebben we ons klaargemaakt voor een etentje, weer een heerlijk plekje aan het strand gevonden, genieten!

Maandag 3 juli
Ons laatste dagje op Gili Air. We hebben vandaag een fiets gehuurd en zijn rond het eiland gaan fietsen. Het rondje eiland is 5 kilometer, zo groot is Gili Air. Alleen door dat het een zand eiland is was niet al het zand stevig genoeg om over heen te fietsen en moesten we soms wandelen. We zijn gestopt bij een plek waar een schommel in de oceaan stond, dat gaf een mooi plaatje en daar hebben we ook gelijk maar even gezwommen, even afkoelen! Daarna weer verder gefietst. We hebben gestopt bij de supermarkt voor water en daarna naar een snorkelplek gefietst, snorkels gehuurd en nadat we bijgekomen waren van ons fietstochtje weer de oceaan in, nadat we met onze flippers aan diep genoeg waren gewandeld (wat best wel een zware klus was) zijn we gaan snorkelen en we hadden weer geluk, wel twee turtles gezien! Eentje was al snel weer vertrokken, maar de andere bleef een lange tijd bij ons omdat ie op zoek was naar eten. We lieten ons met de stroom meevoeren naar de plek waar onze handdoek lag en zijn toen weer aan land gegaan. Nog even op het strand gelegen en daarna terug naar het restaurant omkleden en weer uit eten gaan, heerlijk, zo goedkoop hier! Tijdens het eten naar de zonsondergang gekeken, dat ga ik echt missen als we van Gili weggaan…
Onderweg naar het hotel onze fietsen teruggebracht en in het hotel onze spullen gepakt, morgen weer op naar de volgende en tevens laatste stop; Sanur.

Dinsdag 4 juli
Onze boot zou vertrekken rond 11 uur, dus optijd onze spullen ingeleverd en daarna werd ons verteld om, om kwart voor 11 weer bij die plek aanwezig te zijn. Dus wij dat keurig doen, bleek er niemand meer te zijn en vertelde het winkeltje ernaast dat onze boot eraan kwam dus we beter daar even konden gaan kijken. Daar bleek ook de meneer met onze tassen te zijn dus konden we gelijk de boot op! De bootreis was stukken minder dan de heenweg, zoveel golven echt super zeeziek, kon maar in een houding zitten anders bewoog alles te veel, super blij toen we weer aan land waren! Daarna weer met de taxi naar ons volgende hotel. We hebben ingecheckt onze spullen in onze kamer gestopt en daarna bekeken wat we gingen doen. Een rondje wandelen door de buurt, en langs het strand weer terugelopen. De winkeleigenaren waren hier wel wat heftiger dan in Ubud, iedereen duwde je zo wat naar binnen om te kijken in hun winkel en handel, hun hadden de beste prijs en speciale prijs voor ons. Echt vervelend soms… We zijn onderweg nog gestopt om ergens te eten en daarna terug naar het hotel, lekker op tijd naar bed!

Woensdag 5 juli
Een rustig dagje, bij het zwembad gelegen en besloten ’s middags op stap te gaan. De laatste souvenirs gekocht, nog een wandeling langs het strand, rustig aan doen. ’s Avonds uit eten geweest en vroeg naar bed. Het laatste nachtje in Bali….

Donderdag 6 juli
Ons laatste dagje en een activiteit waar ik mij het meeste op verheugde. Zwemmen met dolfijnen! We werden rond half tien opgehaald en het was gelukkig niet heel ver naar het kantoor. We kregen een welkomstdrankje en een briefing over wat we konden verwachten. Daarna met zijn allen op de boot! De dolfijnen leven in een bassin in de oceaan, dus hun eigen omgeving. Onze dolfijn heette Nemo, we hebben met ze gezwommen, ze gevoerd, met ze gespeeld. HET WAS ZO LEUK!! Echt een meisjesdroom die uitkwam, na zoveel jaren! Ik ga daar nog erg lang van nagenieten! Na de zwem werden we weer met de boot naar land gebracht, omgekleed en nog een drankje gekregen, daarna terug naar het hotel. We besloten nog meer souvenirs te kopen, onze laatste roepia uitgegeven. Daarna terug naar het hotel en ik moest toch echt mijn spullen gaan pakken… nog voor de laatste keer uit eten geweest met Lisa en daarna was het al bijna tijd om naar het vliegveld te gaan. Afscheid genomen met een dikke knuffel, maar niet voor lang! September zien we elkaar weer!!
De vlucht ging gelukkig goed, ik had een nachtvlucht alleen erg teleurstellend dat ze niet even de lichten hadden uitgezet. Rond 4uur kwam ik weer aan op Darwin, door de strenge douane heen, die mijn cadeautje hebben ingenomen. Gelukkig had ik hem netjes aangegeven dat scheelde een boete van tienduizend dollar… Daarna snel de taxi ingestapt en naar huis gegaan, lekker gaan slapen!! De nacht was nog lang ;)

Deze twee weken waren echt mega geweldig!! Een ongelofelijke ervaring en wat ben ik blij dat ik dit samen met Lisa heb kunnen doen! We hebben genoten, zoveel beleefd, zoveel nieuwe herinneringen gemaakt! Als ik terugkom gaan we weer een nieuwe reis plannen, haha!

Dit was dan een update over mijn Bali avontuur, nog 17 dagen dan zit mijn au pair avontuur erop, ik zal er nog een blog over schrijven! Misschien volgende week ofzo.
Hopelijk gaat het bij jullie in Nederland ook allemaal goed, lekker genieten van de zomer! De vakantie al begonnen? Spreek jullie gauw!

Xxx Nina